listening to: slipknot - opium of the people

no to dzisiaj po polskiemó. tak wrednie, podle, chamsko zebyscie nic nie rozumieli. mwahahahahahaha
ah, wspielam sie na wyzyny okrucienstwa.

ekhm. no juz.

wiec, prosze ja was wypalilam sie. nie zebym zawsze byla jakas ultra-twórcza, ale teraz po prostu mi sie nie chce. nie tyle ze manipulowac, ale nawet ROBIC fotów. wkurwia mnie to.
mimo ze nie zawsze je urzeczywistnialam, jednak zawsze mialam jakies tam pomysly na nowe foty, etc. a teraz chuj.

lol. mam dziwna tendencje do przedstawiania takich 'problemów' - ze tak to pozwole sobie nazwac - w jakims masakrycznie okropnym swietle. cóz.

a mój stary to nie ma problemów. lol. siedzi sobie przed tefau wlampia sie w konczerto dream theater, spiewa sobie razem z jamesem labrie i jara sie 12strunowym basem myunga.
i jest szczesliwy
hehe. dlaczego ludzie naokolo mnie wydaja sie byc tacy cholernie.. bezproblemowi? czemu tylko ja musze miec jakies pieprzone problemy egzystencjalne jak jakas typowa infantylna durna nastolatka..? to nie fer.

dobra. koniec pierdolenia.

pozdrawiam wszystkich którzy to zrozumieli XD
no i reszte poniekad tez.